Kızderbent’li Hasan Hoca ve Kesme Şekerleri: Bir Kültürün Manevi Mirası

Kızderbent'li Hasan Hoca ve Kesme Şekerleri

Burak Başsayel'in anısıyla Kızderbent'li Hasan Hoca ve kesme şekerleri; söylemesi ayıp, rahmetli babam çok güzel inek bakardı ve nazara pek müsaitti.

Bir gün ineğin göğsü şişti. Annem, "Al oradan bir parça ekmek, git Hasan Hoca'ya okut," dedi. Ben de gittim. Hasan Hoca, aksakallı ve nur yüzlüydü.

"Gel bakalım çocuk," dedi köşesinde oturduğu sedirden seslenerek. Rahlesi ve Kuran’ı önünde duruyordu, yanında ise garip bir şekilde bir çubuk vardı. Ekmeğe birçok şeyler okur, o çubuğu sürterdi. Verdiğimiz ekmeği ineğe yedirdik ve sabahına şişlik yok olmuştu.

İster dua, ister enerji deyin, Hasan Hoca kuvvetli nefesiyle gerçekten etki ediyordu. Hanımıyla birlikte uzun yıllar yaşadılar. Evinin çevresinde sık sık oynardık, içeri bile girerdik. Ancak onun bağırıp çağırdığını, "Ne arıyorsunuz burada?" dediğini hiç duymadım.

Kahvenin önüne karpuz, kavun satıcısı geldiğinde babam, "Al oradan bir tane, Hasan Hoca'ya götür," derdi. Öyle bir saygı vardı ona. Gittiğimizde Ayşe Nene bize kesme şeker verirdi.

Ocak odasının içinde divan sağdaydı ve Hasan Hoca orada otururdu. Vefat ettiklerinde Hasan Hoca 101, Ayşe Nene ise 98 yaşındaydı; ölümleri arasında sadece üç ay vardı. En az 80 yıllık bir birliktelikti bu.

Kambur sırtlar, nurlu yüzler, buruşmuş eller, hürmet ve tabii ki kesme şekerler... Allah ikisini de nurlar içinde yatsın.

Bu Yayına da Bakın

Kızderbent'te Taş Ocağı Projesi İptal Edildi: 50 Bin Ağaç Kurtuldu