Koca Ağa'nın Hatırasına: Toprağın ve Dağların Adamı

Koca Ağa, dağlarda kazma elinde

Biz ona köyde Koca Ağa (Kocaga) derdik. Eli kazmaya, gönlü toprağa alışkındı. Yağmur çamur dinlemeden dağ taş gezer, nerede bir yol, nerede bir iş varsa mutlaka orada olurdu. Sessizdi ama konuşunca sözü yerinde olurdu. Biz çocukken bile onun arkasından bakar, “Koca Ağa oradan geçtiyse orası yol olur” ya da “Kırmadığı taş kalmamıştır” derdik.

Şimdi aramızda değil… Ama her taşta onun izi var, her patikada onun ayak sesi. Bu dağlar onu unutmaz, biz de unutmayız. Onun çalıştığı yerlerden geçerken hâlâ sanki orada oturmuş, elinde kazmasıyla dinleniyormuş gibi gelir insana. Toprakla dost, taşla sırdaş bir insandı.

Ruhu şad olsun… 🌿

Şimdi söz sizde! Koca Ağa ile bir hatıran varsa, onunla ilgili duyduğun bir söz, gördüğün bir davranış olduysa aşağıya yaz. Belki küçük bir anı gibi görünür ama hepsi bir araya gelince koca bir hikâye olur. Bizden sonrakiler de bu sayfadan okuyup tanısın onu.

Hadi, yorumlara yaz ki Koca Ağa’nın adı da hatırası da hep yaşasın… 👇

Bu Yayına da Bakın

Köy Yaşamında Bir Atın Hatırası: Kızderbent’te Çocukluk Anıları